__TOC__ baranica ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wyprawiana skóra barania; skóra barania do przykrycia nóg w podróży (1.2) czapka z futra baraniego (1.3) długi kożuch barani (1.4) struna skrzypiec z baraniego jelita
(1.1-4)
(1.1) Okryj się baranicą, bo nogi odmrozisz. (1.2) Wdział na głowę baranicę i spiesznie wyszedł z izby. (1.3) Szedł przez zasypane śniegiem pole w tej swojej baranicy, która sięgała mu do kolan. (1.4) Jankowi pękła baranica, gdy przygrywał do oberka.
(1.2) ubrać / nałożyć / włożyć / założyć baranicę
(1.1) skóra (1.2) czapka (1.3) kożuch (1.4) struna
baran , Baran / barani
czeski: (1.2) beranice niemiecki: (1.1) Schafsleder ; (1.2) Lammfellmütze ; (1.3) Schafspelz słowacki: (1.2) baranica
baranica () бараница
rzeczownik (1.1) owca
baranica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) baranica (czapka)