dźgnięcie ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ugodzenie ostrym przedmiotem

(1.1)

(1.1) Zanim się przeto oparło stopę na podłodze, można było dostać dziesięć kul, albo dźgnięć nożemKarol May, Jasna Skała (wyd. 1927).

(1.1) dźgnięcie bagnetem / nożem / nożycami / nożyczkami / scyzorem / scyzorykiem / szpikulcem / sztyletem / szydłem / widelcem

(1.1) ukłucie

dźgnąć , dźgnąć się , dźgać , dźgać się

angielski: (1.1) stab włoski: (1.1) pugnalata