fakt () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości; wykrzyknik (2.1) sygnalizuje, iż zgadzamy się z informacjami wypowiadanymi przez drugą stronę lub odpowiadamy twierdząco na zadawane przez drugą stronę pytania
(1.1) (2.1)
(1.1) Musisz mi najpierw podać jakieś fakty. (2.1) Najpierw należy wlać wodę do czajnika, a dopiero potem należy go włączyć. No fakt! Masz rację.
(1.1) fakt społeczny / prawny / medialny • uprzedzać fakty
(2.1) tak, prawda
faktoid , fakcik , faktyczność , kontrfaktualizm faktyczny, kontrfaktyczny, kontrfaktualny faktycznie, kontrfaktycznie faktycznie
uprzedzać fakty • stawiać kogoś przed faktem dokonanym • nagi fakt • goły fakt • niezbity fakt • suchy fakt • na faktach
afrykanerski: (1.1) feit angielski: (1.1) fact; (2.1) yeah arabski: (1.1) واقع, حقيقة białoruski: (1.1) факт bułgarski: (1.1) факт chorwacki: (1.1) činjenica duński: (1.1) faktum esperanto: (1.1) fakto fiński: (1.1) tosiasia francuski: (1.1) fait galicyjski: (1.1) feito hiszpański: (1.1) hecho islandzki: (1.1) staðreynd jidysz: (1.1) פֿאַקט (fakt) litewski: (1.1) faktas malajski: (1.1) butir niemiecki: (1.1) Tatsache polski język migowy: portugalski: (1.1) fato rosyjski: (1.1) факт slovio: (1.1) (fakt) (факт) słowacki: (1.1) fakt słoweński: (1.1) dejstvo szwedzki: (1.1) faktum turecki: (1.1) gerçek ukraiński: (1.1) факт węgierski: (1.1) tény wietnamski: (1.1) thực tế włoski: (1.1) fatto
fakt ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) fakt
(1.1)
fakticky
fakt ()
rzeczownik (1.1) fakt
(1.1) tõsiasi, tegelikkus, tegu
faktilisus faktiiv
fakt () факт
rzeczownik (1.1) fakt
(1.1) faktis
fakt ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) fakt
faktickosť faktový, faktický fakticky
fakt ()
rzeczownik (1.1) fakt