lov ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) polowanie, łowy
(1.1)
lovec lovecký, lovný lovit
lov ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) prawo (1.2) ustawa (1.3) pozwolenie, zgoda
(2.1) = love → obiecywać
(1.1,2) en lov, loven, love, lovene (1.3)
(1.1) Vælgerne i Portugal støttede søndag et forslag om at liberalisere en af Europas mest restriktive abortlove./ritzau/, Exitpoll: Portugal siger ja til abort [publikacja i dostęp: 11.02.2007] → Wyborcy w Portugalii poparli propozycję liberalizacji jednego z najbardziej restrykcyjnych w Europie praw aborcyjnych. (1.2) Banken er mistænkt for groft brud på loven om hvidvaskning af penge. → Bank jest podejrzany o rażące naruszenie ustawy o praniu pieniędzy. (1.3) Som fødselsdagsgave fik vores lille Sonia lov til at få en tatovering. → Jako prezent urodzinowy nasza Sonia dostała zgodę na tatuaż.
(1.1) at bryde loven, at forslå en lov, i lovens navn (1.3) at bede om lov
lovlig lovlig
(1.1) jantelov • junglelov • naturlov
lov ()
rzeczownik (1.1) prawo
lov () лов
rzeczownik (1.1) polowanie, łów
(1.1) lovis
lov ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) połów, polowanie, łów
lovec , lovectvo , lovkyňa lovecký loviť
lov ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) pozwolenie, zezwolenie rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) zwrot, obrót
(1.1) ett lov, lovet, lov, loven (2.1) en lov, loven, lovar, lovarna
(1.1) byggnadslov
lova lovlig lovligt