stoicyzm ()

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) starogrecka szkoła filozoficzna kładąca nacisk na wewnętrzną dyscyplinę moralną, wypełnianie obowiązków które na nas spadły oraz odcięciu się od emocji i zdarzeń zewnętrznych, w celu osiągnięcia szczęścia; (1.2) umiejętność panowania nad sobą, swoimi emocjami i uczuciami; niewzruszony spokój i równowaga duchowa

(1.1-2)

(1.1) Toteż - zauważa Hegel - stoicyzm "mógł wystąpić tylko w okresie powszechnego strachu i niewolnictwa, będącego zarazem okresem takiej kultury ogólnej (…), która kształtowanie i kulturę (…) podnosiła do poziomu myśli".

(1.2) spokój

stoik , stoickość stoicki stoicko

(1.2) angielski: (1.1) stoicism francuski: (1.1) stoïcisme hiszpański: (1.1) estoicismo ; (1.2) estoicimso , serenidad nowogrecki: (1.1) στωικισμός ; (1.2) στωικισμός , στωικότητα