gar ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ognioodporny pojemnik do przygotowywania ciepłych potraw (1.2) cylinder (1.3) dolna część szybu wielkiego pieca, znajdują się w niej otwory spustowe, przez które okresowo spuszczane są surówka i żużel
(1)
(1.1) Nie mam co do gara włożyć!
(1.1) garowanie , garnek , garnczek , garnuszek , garnuszeczek , garniec , garncarz , garncarka , garncarnia , garncarstwo ; garncowy, garncarski; garować
dawać po garach • nie mieć co do gara włożyć • siedzieć w garach • pobite gary
(1.1) (1.2) kaszubski: (1.1) grôp
gar ()
rzeczownik (1.1) ogólne określenie wielu ryb z rzędu , niszczukokształtnych, łuskokształtnych (1.2) , belona pospolita
(1.1-2) garfish
gar ()
rzeczownik (1.1) płomień
(1.1) sugar
gartu gartsu
gar ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) noga
gar ()
przymiotnik (1.1) niesurowy (ugotowany, upieczony, usmażony) przysłówek (2.1) (przy przeczeniach) wcale, w ogóle, kompletnie partykuła (3.1) nawet
garen
gar ()
rzeczownik (1.1) (główny lub duży) dworzec kolejowy
(1.1)
(1.1) Mniejsze stacje kolejowe to „istasyon”. Najmniejsze przystanki kolejowe to „durak”.
gar ()
rzeczownik (1.1) śnieg