czatownik ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) wartownik, zwiadowca (1.2) osoba na komunikatorze internetowym, czacie; rozmówca
(1.1-2)
(1.1) Gdy komtur toruński [w nocy 7 września, wziąwszy załogę Nieszawy,] wtargnął do obozu Brochockiego, napotkał on aż trzy łańcuchy czat. Żołnierze krzyżaccy uprzątnęli pierwsze posterunki, ale w drugim łańcuchu czatownik zdążył krzykiem wzniecić alarmKorzon, Tadeusz. Dzieje wojen i wojskowości w Polsce. T. I : Epoka przedrozbiorowa. Lwów: Wydawnictwo Zakładu narodowego imienia Ossolińskich, 1923, s. 287. OCLC 1086212570. Dostępny w Google Books: komtur toruński; trzy łańcuchy czat.. (1.1) I że przed świtem, jak czatownik tuszył [; przypuszczał] / I jak niemieckie wyznawały brańce [brańcowi; jeńcowi], / Chce miasto ubiec i szturmować szańceMickiewicz, Adam Bernard. Grażyna. Powieść litewska. WolneLektury.pl, s. 20..
(1.2)
W znaczeniu (1.2) także chatownik.
(1.1) angielski: (1.2) chatter