instrumentarium ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zestaw narzędzi służących wykonywaniu precyzyjnych czynności (1.2) instrumenty muzyczne będące w użyciu w określonej epoce lub zespole (1.3) zestaw metod pomagających osiągnąć określony cel
(1.3) Jednym z narzędzi pozostających w instrumentarium prawodawcy jest religia obywatelska (religion civile), mająca rodzić bezrefleksyjną miłość ojczyzny. Opierając się na swoistym „katechizmie obywatela”, ma ona deifikować instytucje państwa i jego praw, wymuszać internalizację nakazów woli powszechnej, przez to zaś ma stanowić gwarant trwałości i stabilności wspólnotyJanusz Grygieńć, Wola powszechna w filozofii politycznej, ISBN 9788323128816, 8323128812, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 2012, s. 110.
instrument , instrumentalista , instrumentalistka , instrumentariuszka , instrumentalizowanie , zinstrumentalizowanie instrumentalny
angielski: (1.1) instrumentarium, toolset, toolkit białoruski: (1.1) інструментарый duński: (1.1) instrumentarium ; (1.3) instrumentarium hiszpański: (1.1) instrumental ; (1.2) instrumental niderlandzki: (1.1) instrumentarium rosyjski: (1.1) инструмента́рий słowacki: (1.2) inštrumentárium ; (1.3) inštrumentárium ukraiński: (1.1) інструмента́рій
instrumentarium ()
rzeczownik (1.1) instrumentarium, zestaw narzędzi
(1.1) instrumentarium; instrumentaria
(1.1) toolset, toolkit
instrumentarium ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) instrumentarium
(1.1) et instrumentarium, instrumentariet, instrumentarier, instrumentarierne
instrumentation , instrumentering instrumentere instrumentel
instrumentarium ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) instrumentarium
instrument