nakke ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kark (1.2) element w kształcie karku czasownik przechodni (2.1) wykończyć (zabić, zamordować)
(1) en nakke, nakken, nakker, nakkerne (2) at nakke, nakker, nakkede, nakket
(1.1) Langvarigt skrivebordsarbejde og forkert arbejdsstilling kan føre til spændinger og smerter i nakke og skuldre, hvilket kan påvirke både produktivitet og livskvalitet. → Długotrwała praca przy biurku i nieprawidłowa pozycja podczas pracy mogą prowadzić do napięć i bólu karku i ramion, co może wpływać zarówno na produktywność, jak i jakość życia.
(2.1) dræbe
(1.1) hals
bøje nakken/dukke nakken → ugiąć karku • have øjne i nakken → mieć oczy z tyłu głowy
(1)