dąs

dąs ()

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zachowanie wyrażające niezadowolenie, wzgardę, mniej lub więcej szczery gniew

(1.1) m IV

(1.1) Nie pomogły płacze, dąsy, żale, trzeba było się pakować i jechać w obce stronyAnna Kowalska, Na rogatce, 1953, s. 10.. (1.1) Wzgardliwy dąs na pięknej twarzy chłopca działał mu na nerwyZofia Nałkowska, Niecierpliwi, Książnica-Atlas 1939, Warszawa–Lwów, s. 65..

(1.1) dąsy żony

(1.1) grymas, grymaszenie, kaprys, foch, fuma

(1.1) zachowanie

dąsy , dąsanie , dąsik , dąsalski , dąsalska dąsać się

zwykle w jako dąsy