wygłosowy ()
przymiotnik (1.1) znajdujący się w wygłosie, na końcu wyrazu
(1.1)
(1.1) W XV w. w całej Polsce wymawiano jeszcze dokładnie wygłosowe nosówki. (1.1) Spółgłoska wygłosowa, wymawiana z reguły bezdźwięcznie udźwięcznia się w wymowie wszystkich Polaków, jeśli następny wyraz rozpoczyna się od spółgłoski dźwięcznej zwarto-wybuchowej lub zwarto-szczelinowej.
wygłos głośnikowy
bułgarski: (1.1) краесловен