utuczyć ()
czasownik dokonany ( utuczać) (1.1) uczynić tucznym, powiększyć wagę zwierzęcia (1.2) o ludziach: uczynić opasłym, tęgim czasownik zwrotny dokonany utuczyć się ( utuczać się) (2.1) o zwierzęciu hodowlanym: zwiększyć wagę ciała (2.2) jedząc obficie, utyć (2.3) uzyskać co ze szkodą dla kogo innego
(1.1-2) (2.1-3)
(1.1) Utuczył świnię, mięsa wystarczy dla niego i żony na pół roku, resztę sprzedaŚwięta sprawa, „Dziennik Polski”, 29 lipca 2000.. (1.2) Klara ma pretensję do babci, że ją w młodości utuczyła — ale sama obecnie nic nie robi, żeby ten stan zmienić"Szpilka": Re: am i am i am, pl.soc.dzieci (Usenet), 21 czerwca 2006.. (2.1) Opiekunowie węży mieli nie lada problem z egzotycznymi gadami, które były przyzwyczajone wyłącznie do dań z myszy. Nadmiernie się nimi utuczyły i trzeba je było odchudzić(k). Jasne pełne dla Bartka. „Dziennik Łódzki”, 7 stycznia 2003.. (2.2) Przy odpowiedniej pojemności żołądka można się utuczyć pewnie wszystkimAgata Lerczak, Re: Czy chrupki kukurydziane są tuczące?, pl.soc.dzieci (Usenet), 22 stycznia 2001.. (2.3) Bogaczom wystarczy, jak jeden osobnik z dołów społecznych wyda 200 zł w ciągu miesiąca. Oni i tak się utuczą"zbig": lista zaslug SLD sie wydluza …, pl.soc.polityka (Usenet), 8 września 2005..
(1.1) utuczyć + (co) + (czym) / na (czym) (1.2) utuczyć + (kogo) + (czym) / na (czym) (2.1) utuczyć się + (czym) / na (czym) (2.2) utuczyć się + (czym) / na (czym) (2.3) utuczyć się + (czym) / na (czym)
(1.1) utuczyć zwierzęta / gęś / świnię (1.2) utuczyć dziecko (2.1) utuczyć się paszą (2.2) utuczyć się słodyczami (2.3) utuczyć się cudzym kosztem
(2.2) upaść się (2.3) upaść się
utuczony tuk , utuczenie tuczyć