opatrzony ()
przymiotnik (1.1) zaopatrzony w co
(1.1)
(1.1) Polerowane, twarde nasionka, opatrzone puszystym latawcemKrzywicka, Irena (zd. Goldberg, —〃—). Gorzkie zakwitanie: powieść. Warszawa: Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik”, 1948, s. 66. OCLC 609020304.. (1.1) Układ krwionośny jest tu zamknięty, ścianki naczyń kurczliwe, a same naczynia najczęściej opatrzone zastawkami, tak że obieg krwi odbywa się w sposób prawidłowy. (1.1) Ale twarz ta, opatrzona wspaniałym nosem i bródką „à la Napoléon [Bonaparte]”, szyderską jest i wzgardliwąSilny Samson: obrazek miejski. [w:] Orzeszkowa, Eliza. Z różnych sfer: Nowelle i Obrazki. T. IV. [4.]. Warszawa: Lewental, 1886, s. 271.. (1.1) Nie jest nędzny, kto jest opatrzony w siły do pracy zdolne, kto za pomocą rozumu równych sobie istot[,] rękom własnym ulżyć potrafiKołłątaj, Hugo Stumberg (herbu Kotwica). Do Stanisława Małachowskiego referendarza koronnego o przyszłym seymie anonyma listów kilka. T. II. [2.]. Warszawa: Gröll, 1788, s. 63..
opatrzenie
( )