kolacja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) posiłek wieczorny, ostatni posiłek w ciągu dnia (1.2) uroczyste wieczorne przyjęcie (1.3) zestawienie odpisu z oryginałem lub dwóch różnych tekstów (1.4) kościelny przywilej przedstawiania kandydata na beneficjum (1.5) obsadzenie beneficjum kościelnego na mocy kolacji (1.4)
(1.1-5)
(1.1) Na kolację zjadłem kanapkę z serem i pomidorem. (1.2) Prezydent z małżonką ugoszczeni zostali kolacją w siedzibie nuncjatury w Warszawie.
(1.1) dobra / smaczna / suta / pyszna kolacja • późna / wczesna kolacja • jeść / zjeść / przygotować kolację • usiąść do kolacji • kolacja wigilijna
(1.1) wieczerza,
(1.1) śniadanie
(1.1) posiłek (1.2) przyjęcie (1.4) przywilej
kolacyjka kolacjonować kolacyjny
, późno przyjęte w XVI w. od dworskiego
(1.1)
afrykanerski: (1.1) aandete albański: (1.1) darkë angielski: (1.1) supper arabski: (1.1) عشاء, baskijski: (1.1) afari białoruski: (1.1) вячэра bośniacki: (1.1) večera bułgarski: (1.1) вечеря chiński standardowy: (1.1) 晚饭 (wǎnfàn); (1.2) 晚饭 (wǎnfàn) chorwacki: (1.1) večera czeski: (1.1) večeře dolnołużycki: (1.1) wjacerja duński: (1.1) natmad esperanto: (1.1) vespermanĝo francuski: (1.1) dîner , souper górnołużycki: (1.1) wječer grenlandzki: (1.1) unnukkorsiut gudźarati: (1.1) ખાણું (khāṇuṁ) hiszpański: (1.1) cena jidysz: (1.1) וועטשערע (weczere) kaszubski: (1.1) wieczerza kataloński: (1.1) sopar kornijski: (1.1) kon / con / cean / coon / côn / coon / goyn / goyne / kôn / koyn maltański: (1.1) ċena niemiecki: (1.1) Abendbrot , Abendessen , nowogrecki: (1.1) δείπνο ormiański: (1.1) ճաշ polski język migowy: portugalski: (1.1) ceia rosyjski: (1.1) ужин słowacki: (1.1) večera słoweński: (1.1) večerja suahili: (1.1) chakula cha jioni szwabski: (1.1) Nachdässa , Ôbendässa szwedzki: (1.1) kvällsmat turecki: (1.1) akşam yemeği ukraiński: (1.1) вечеря wilamowski: (1.1) ȫwytassa włoski: (1.1) cena