zbiedniały ()
przymiotnik (1.1) taki, który zbiedniał
(1.1)
(1.1) Nawet bretoński hobereau — zbiedniały, napuszony, komiczny — bliższy jest markiza niż szlachciuryArystokrata, cham[,] i szlachcic. [w:] Błoński, Jan. Forma, śmiech[, i rzeczy ostateczne: studia o Gombrowiczu]. Wyd. 1. Kraków: Znak, 1994, s. 230. ISBN 978-83-7006-316-0. LCCN 94225468. OCLC 609494659. [w:] Korpus Języka Polskiego PWN.. (1.1) Z wyglądu przypominał księdza czy kogoś takiego. Trochę wychudzony i zbiedniały, w zdeptanych[,] żółtych sandałach z obciętymi piętami i futrze z kocich skórek, podał mi zapalonego papierosagph: Koniec przemocy. PINEZKA.pl (Stowarzyszenie Pinezka), 1 września 2004. [dostęp 24 lutego 2025]. [zarchiwizowane z tego adresu (9 sierpnia 2020)]. ()..
(1.1) zbiedniały bogacz / chory / dom / język • zbiedniała rodzina / szlachta • zbiedniałe budynki / ulice • wychudzony i zbiedniały
(1.1) biedny, ubogi
angielski: (1.1) poor