nieboga ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ktoś lub coś, co budzi współczucieMayenowa, Maria Renata; Rospond, Stanisław; Taszycki, Witold; Hrabec, Stefan; Kuraszkiewicz, Władysław (2010-2023) „nieboga”, [w:] Słownik Polszczyzny XVI Wieku (). (1.2) ukochana kobieta
(1.1-2) ż III
(1.1) Poratuj niebogę, daj kawalątko chleba dla moich głodnych dzieciKostyrko, Hanna; Rychlicki, Zbigniew. Klechdy domowe: podania i legendy polskie. Warszawa: Nasza Księgarnia, 1970, s. 202. OCLC 1416666278. [w:] Korpus Języka Polskiego PWN.. (1.2) O mojaś ty, niebogoKruczkowski, Leon. Kordian i cham. Warszawa: Czytelnik, 1964, s. 187. OCLC 651868783. [w:] Korpus Języka Polskiego PWN.! (1.1) Usłyszeliśmy żałosne miauczenie, długą chwilę nie mogliśmy zlokalizować miejsca, skąd ta skarga dochodzi… / a ten nieboga, mokry i wystraszony, wystawił łepek spod kupki chrustu, w której się zagrzebał i siedział cicho (:D) (Miłość) (<3)Lulka: Województwo podkarpackie, powitanie i "lista obecności" część druga.. Klub Senior Cafe, 22 lutego 2022. s. 2235. [dostęp 2 marca 2025]. [zarchiwizowane z tego adresu (2 marca 2025)]. (). (1.1) No jak znasz życie Danuś [dana33], zaraz znajdą się tysiące krewnych, których ten nieboga pewnie nawet z fotografii nie znał, aby sądzić się o spadek wieczystyrachelka: cholera a to pech / Re: kiedy? po śmierci niby?. Świat — Forum dyskusyjne — Gazeta.pl, 13 października 2004. [dostęp 2 marca 2025]. [zarchiwizowane z tego adresu (2 marca 2025)]. ().. (1.2) Oj gdzie ty[,] Jasiu[,] jedziesz, / da darmo się zawiedziesz, / da darmo twoja droga, / da nie[ ]chce cię nieboga217. [w:] Kolberg, Henryk Oskar. Pieśni ludu polskiego. 1857, s. 375..
(1.1) bidaka, bidul, biedactwo, biedaczek, biedaczysko, biedak, biedula, biedulek, biedulka, chudzina, chudzinka, nieboraczka, niebożątko, niebożę, nieszczęśnica, nędznica (1.2) najdroższa, narzeczona, ukochana
niebogi niebożę
nie ma złej drogi do swojej niebogi
→ nie mający żadnego majątku, biedny, nieszczęsny
(1.1-2) używa się jako (o osobach) albo (o zwierzętach); oba tak samo