pożyć ()
czasownik nieprzechodni dokonany (1.1) pobyć przy życiu, pozostać przy nim przez pewien czas (1.2) przeżyć z kimś, pobyć gdzieś, spędzić jakiś okres życia w pewien sposób (1.3) przeżyć życie szczęśliwie, dostatnio, wykorzystać je ciesząc się jego urokami czasownik przechodni dokonany ( pożywać) (2.1) pobić, pokonać, zmóc kogoś lub coś, przemóc, przezwyciężyć coś (2.2) spożyć coś, zjeść, posilić się (2.3) użyć czegoś, skorzystać z czegoś; doznać czegoś
(2.1) Choć liczbą znacznie go przemagali, hetman w jednej bitwie ich pożył i od granic precz przepędził. (2.1) Ubogi w radę, chociaż strojny w złoto, / Pożywszy drugich, i sam siebie pożyłAdam Naruszewicz, W dzień konsekracyi Książęcia Michała Jerzego Poniatowskiego, Biskupa Płockiego… w Wybór poezyj. Liryków księga druga.. (2.2) Skoro pożył już co mu w kuchni dano, tylko nisko skłonił się i bez słowa ich opuścił.
(2.1) złamać, zniszczyć (2.2) skonsumować
pożywanie pożywić pożywny
pożywajcie śmiele, póki dusza w ciele • pożyjemy, zobaczymy