płonka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zwyczajowa nazwa dzikiej jabłoni (); (1.2) młode nieszczepione drzewko owocowe (1.3) przerębel, otwór wyrąbany w lodzie
(1.1-3)
(1.2) Gdzieniegdzie te wysmukłe i z widoczną starannością piastowane płonki osypane już były zawiązkami owocówEliza Orzeszkowa, Nad Niemnem, t. 1, rozdz. V.. (1.3) Nad brzegiem stawu, w kruchym i wątłym jeszcze lodzie przerąbawszy płonki, Polacy łowili sobie rybę na adwentJózef I. Kraszewski, Kordecki, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1984, s. 277..
(1.1) jabłoń leśna, jabłoń płonka (1.2) dziczka (1.3) przerębla
płonkowy
przysłowiowe: młodą płonkę łacno naprostować • przesadzana płonka niesporo rośnie
(1.1) Юрій Кобів, Словник українських наукових і народних назв судинних рослин, Наукова думка, Київ 2004.,
(1.1) płónka kwaśne jabłko
rosyjski: (1.3) лунка ukraiński: (1.3) ополо́нка