jawić się () , , ,
czasownik zwrotny niedokonany (1.1) wydawać się, być postrzeganym
(1)
(1.1) Złotawe przesłony okien i obicia ścian rozsiewały wdzięczne brzaski, w których podkomorzyna jawiła się piękną jak nigdyWładysław Reymont, Rok 1794. (1.1) Wiadomym jest, że w opracowaniach literackich osobowość Schulza jawi się jako konglomerat lęków i natręctw, a więc jako osobowość psychastenicznaJan Ciechowicz, Teatr pamięci Brunona Schulza, str. 80.
jawa , zjawa , jawność , zjawisko jawny, niejawny, zjawiskowy zjawić się jawnie
angielski: (1.1) appear duński: (1.1) fremstå, fremtræde