juchcić ()
czasownik niedokonany ( zjuchcić) (1.1) i ; kraść czasownik niedokonany (2.1) odbywać stosunek płciowy (2.2) brudzić, zanieczyszczać (2.3) o wietrze: wiać z południa czasownik zwrotny niedokonany juchcić się (3.1) palić się, płonąć (3.2) wiercić się, nie potrafić usiedzieć w miejscu
(1.1) Panie sędzio! Szabrawych parę kwiatów nie chodziłam juchcić, bo mi to nie do honoru. Spacerowałam sobie po parku Stryjskim, a tu czepia się mnie jakiś miglancDr R-r., Sąd Starościński. Pugilares w: „Chwila: dziennik dla spraw politycznych, społecznych i kulturalnych”, wyd. wieczorne, R. V, nr 1201 A, 21 lipca 1938, Lwów: nakładem Spółki Wydawniczej „Chwila”, s. 9..
(1.1) ; i chatrać, buchać, grabić, palugować
juchta , juchciarz , juchta , juchcenie , juchcianka zjuchcić
juchcić w krawiectwie juchić na kuchni
jumać