keton ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) organiczny związek chemiczny, którego cząsteczka zawiera grupę karbonylową (>C=O) umieszczoną wewnątrz łańcucha węglowego
(1.1) Najprostszy keton to aceton.
ketonowy
angielski: (1.1) ketone bułgarski: (1.1) кетон (keton) czeski: (1.1) keton duński: (1.1) keton esperanto: (1.1) ketono fiński: (1.1) ketoni francuski: (1.1) cétone hiszpański: (1.1) cetona interlingua: (1.1) ketone japoński: (1.1) ケトン (keton) koreański: (1.1) 케톤 (keton) łaciński: (1.1) ketonum niemiecki: (1.1) Keton portugalski: (1.1) cetona słowacki: (1.1) ketón turecki: (1.1) keton ukraiński: (1.1) кетон (keton) węgierski: (1.1) keton włoski: (1.1) chetone
keton ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) keton
keton ()
rzeczownik (1.1) keton
keton ()
rzeczownik (1.1) keton