zdrętwiały ()
przymiotnik (1.1) bez czucia i sztywny na skutek zaburzenia krążenia, ucisku nerwu albo zimna (1.2) sparaliżowany strachem, zaskoczeniem albo osłupieniem
(1.1) Ręka Igi, wiecznie zdrętwiała, teraz wydawała się jakby nowa i zwinna. (1.2) Janek stał zdrętwiały z przerażenia.
(1.1) drętwy, odrętwiały, sztywny (1.2) osłupiały
angielski: (1.1) numb; (1.2) paralyzed, petrified francuski: (1.1) engourdi; (1.2) pétrifié, paralysé hiszpański: (1.1) entumecido; (1.2) paralizado, petrificado łaciński: (1.1) torpens; (1.2) petrificatus niemiecki: (1.1) taub; (1.2) starr ukraiński: (1.1) онімілій; (1.2) завмерлий