ḫapaš ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) rzekaA. Kloekhorst, Etymological Dictionary of the Hittite Inherited Lexicon, Brill, Leiden–Boston 2008, s.v. ḫapa-, s. 294.J. Puhvel, Hittite Etymological Dictionary, vol. III, Walter de Gruyter, Berlin–New York 1991, s.v. hapa-, s. 114.J. Friedrich, A. Kammenhuber, Hethitisches Wörterbuch, Bd III (Ḫ), Heidelberg 1991, s.v. ḫapa-, s. 197.
(1.1)
(1.1) nušmaš ḫapi maniyaḫmi → Wydaję was rzece [w celu oczyszczenia]J. Friedrich, A. Kammenhuber, Hethitisches Wörterbuch, Bd III (Ḫ), Heidelberg 1991, s.v. ḫapa-, s. 198.
(1.1) ḫapa anda → w rzece • ḫapi appan → za rzeką • ḫapi peran → przed rzeką • ḫapa pānzi → idą do rzeki • ḫapaš pedai → rzeka niesie
ḫapaezi ḫapātiš
(1.1) ḫapaš MUŠEN → ptak wodny
z , z , z h₂ebʰ-n-A. Kloekhorst, Etymological Dictionary of the Hittite Inherited Lexicon, Brill, Leiden–Boston 2008, s.v. ḫapa, s. 295.M. de Vaan, Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages, Brill, Leiden–Boston 2008, s. 39. → rzeka, → rzeka, → rzeka, (qbai) → nawodnić, → rzeka, strumień, → rzeka