wdrożyć ()

czasownik przechodni dokonany ( wdrażać) (1.1) drogą praktyki i edukacji wprowadzić i przyzwyczaić kogoś do czegoś lub wpoić coś komuś (1.2) rozpocząć jakieś działanie (1.3) zastosować jakąś koncepcję w praktyce czasownik zwrotny dokonany wdrożyć się ( wdrażać się) (2.1) przyzwyczaić się do czegoś, wyrobić sobie nawyk lub przyzwyczajenie

(1.1-3) (2.1)

(1.1) Naganę można orzec wtedy, gdy ze względu na charakter i okoliczności czynu lub właściwości i warunki osobiste sprawcy należy przypuszczać, że zastosowanie tej kary jest wystarczające do wdrożenia go do poszanowania prawa i zasad współżycia społecznego. (1.1) Mimo pewnych wysiłków nad wdrożeniem czerwonoskórych do rolnictwa, niewiele uwagi poświęcono zmianie odwiecznych zwyczajów, w myśl których Indianin był głównie wojownikiem, następnie myśliwym, a dopiero na ostatku farmerem. (1.2) - Wypadek śmiertelny, pewnie będzie wdrożone śledztwo. (1.3) Przemysłowe wdrożenie tej koncepcji nastąpi nie wcześniej niż po 2000 roku, tym niemniej istnieją już pierwsze instalacje pilotowe, głównie w Japonii, USA i Niemczech. (2.1) Łatwo wdrożył się do roboty i jako mały, bardzo wesoły chłopak stał się ulubieńcem niemieckich i polskich szwaczek pracujących w fabryce konfekcji damskiej Franz Wegner & Sohn.

(1.1) wdrożyć do • wdrożyć w • wdrożyć (komu, czemu) (co) (1.2) wdrożyć + (2.1) wdrożyć się do

(1.2) wdrożyć śledztwo / postępowanie (1.3) wdrożyć w życie • wdrożyć umowę / system / reformę / program / dyrektywę • koszty wdrożenia

(1.2) rozpocząć (1.3) wprowadzić w życie, zaimplementować, zrealizować (2.1) przyzwyczaić się

<

angielski: (1.1) accustom, train, drill; (1.2) institute; (1.3) implement, introduce; (2.1) get used to chiński standardowy: (1.2) 实现 (shíxiàn); (1.3) 实现 (shíxiàn) duński: (1.3) implementere, virkeliggøre, realisere hiszpański: (1.1) acostumbrar, inculcar; (1.2) iniciar, incoar; (1.3) llevar a cabo; (2.1) acostumbrarse rosyjski: (1.1) приучи́ть, приви́ть; (1.2) нача́ть, возбуди́ть; (1.3) внедри́ть; (2.1) привы́кнуть ukraiński: (1.1) привчи́ти; (1.2) поча́ти, наряди́ти; (1.3) впрова́дити; (2.1) зви́кнути