ordynaria () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wypłacana w naturze część zarobków oficjalistów oraz czeladzi dworskiej
(1.1)
(1.1) Mieszkali tu wysłużeni emeryci, którym życie upłynęło na służbie w dobrach Tynieckich. Każdy z nich otrzymywał tu izbę, krowę i ordynarię do końca życiaTadeusz Dołęga-Mostowicz, Trzy serca, wyd. Towarzystwo Wydawnicze „Rój”, Warszawa 1938..
ordynariusz
→ zwyczajowy