-oir ()
przyrostek (1.1) …dodawany do czasowników, tworzący rzeczowniki rodzaju męskiego (1.2) …tworzący bezokoliczniki czasowników
(1.1) -oir; -oirs
(1.1) accouder + -oir — accoudoir → podpierać się łokciem — podłokietnik (1.1) mirer + -oir — miroir → patrzeć — lustro (1.1) dormir + -oir — dortoir → spać — dormitorium (1.1) abattre + -oir — abattoir → ubić, zastrzelić, powalić — rzeźnia (1.2) asseoir → sadzać (1.2) avoir → mieć, posiadać; doznawać, odczuwać ( posiłkowy) (1.2) devoir → musieć (1.2) falloir → musieć; potrzebować, brakować (1.2) pleuvoir → padać (1.2) pouvoir → móc (1.2) recevoir → dostać, otrzymać; przyjmować (1.2) savoir → wiedzieć, znać; umieć, potrafić, móc (1.2) valoir → kosztować; znaczyć (1.2) voir → widzieć, patrzeć, zobaczyć (1.2) vouloir → chcieć
(1.1) (1.2)
(1.2)