doczekać ()
czasownik przechodni dokonany ( doczekiwać) (1.1) dotrwać czegoś spodziewanego po pewnym czasie oczekiwania (1.2) dożyć jakiegoś wieku lub ważnego wydarzenia czasownik zwrotny dokonany doczekać się ( doczekiwać się) (2.1) doczekać (1.1) czegoś po długim czasie oczekiwania, zazwyczaj z wyjątkowym zniecierpliwieniem (2.2) doczekać (1.2) jakiegoś ważnego momentu lub etapu w swoim życiu (2.3) otrzymać coś, co było oczekiwane lub zasłużone
(1.1-2) (2.1-3)
(1.1) Lecz nagle przelękła się, że może zginąć, nie doczekać końca wojny, podzielić los innych Żydów. (1.2) Czy chcą doczekać wnuków, czy też spędzić resztę życia na wózku inwalidzkim? (2.1) Nie tracę nadziei, nie mogę się już doczekać tego pięknego dnia! (2.3) Dziwiło mnie, że ta książka właściwie nie doczekała się krytycznej analizy ze strony środowisk, których dotyczyła.
(1.1-2) doczekać + lub do (2.1-3) doczekać +
(1.2) doczekać czasów / końca • doczekać (późnej) starości (2.1) w końcu się doczekać • nie móc się doczekać (2.2) doczekać się dzieci / wnuków (2.3) (nie (móc)) doczekać się odpowiedzi
(1.1) dotrwać
niedoczekanie czekać niedoczekanie
angielski: (1.1) wait; (1.2) live; (2.1) wait; (2.3) get hiszpański: (1.1) llegar a; (1.2) llegar a rosyjski: (1.2) дости́гнуть; (2.1) дожда́ться; (2.3) дожда́ться ukraiński: (2.1) дочека́тися włoski: (2.1) non vedere l'ora, non stare alle mosse