zagłuszać ()
czasownik przechodni niedokonany ( zagłuszyć) (1.1) sprawiać, że ktoś lub coś jest gorzej słyszalny przez wydawany przez siebie dźwięk (1.2) sprawiać, że jakiś zapach jest mniej wyczuwalny przez wydzielany przez siebie aromat (1.3) sprawiać, że negatywna emocja jest odczuwana mniej intensywnie (1.4) o roślinach: sprawiać, że wzrost roślin w swoim otoczeniu jest wolniejszy poprzez nadmierne rozrastanie się (1.5) ogłuszać (1.6) oszałamiać czasownik zwrotny niedokonany zagłuszać się ( zagłuszyć się) (2.1) tłumić w sobie negatywne emocje (2.2) zagłuszać (1.1-2,4) siebie nawzajem
(1.1-4) (2.1-2)
(1.1) W rurze kanalizacyjnej rozlega się szum i zagłusza jego słowa. (1.2) Trzeba używać go jednak z dużą ostrożnością, gdyż odznacza się silnym aromatem, zagłuszającym inne zapachy, a zbyt duża jego dawka może nadać potrawie gorzki smak. (1.3) To swoiste zagłuszanie wyrzutów sumienia: rodzic nie ma czasu lub mu się po prostu nie chce zająć dzieckiem, więc kupuje mu komputer. (1.4) (…) jeżeli są opady deszczu, rosną chwasty, które zagłuszają rośliny. (2.1) Życie stało się życiem naskórka, który coraz to szybciej i zachłanniej chce dojść do czegoś, czego nie potrafi sobie nawet uświadomić, zagłuszając się tymczasem szybkością, rozrywkami, opychaniem się wszystkimi zdobyczami cywilizacji bez miary, ponad wytrzymałość nerwów i mózgu. (2.2) Po obu stronach małej uliczki stały sceny, z których zagłuszano się wzajemnie: na jednej scenie próba nauki tańca, na drugiej żydowskie karaoke.
(1.1-4) zagłuszać + (co) + (czym)
(1.1) krzyki / hałas / ryk / szum / muzyka / wiatr zagłusza (1.3) zagłuszać smutek / lęk / strach / wyrzuty sumienia
(1.1,3-4) zgłuszać (2.1) głuszyć się
głuszyć, zgłuszyć, wygłuszyć głuchy głuchy , zagłuszanie
angielski: (1.1) jam, drown out, muffle; (1.3) dampen, soften, assuage duński: (1.1) dæmpe; (1.2) dæmpe; (1.3) dæmpe