助词

() ,

rzeczownik (1.1) partykuła

(1.1) 《把》是助词，表示动作的对象。(bǎ shì zhùcí biǎoshì dòngzuò de duìxiàng) → „把” (ba) to partykuła wskazująca na podmiot czynności. (1.1) 如果动作曾经发生，但现在不再继续， 你应该使用个助词《过》。(rúguǒ dòngzuò céngjīng fāshēng dàn xiànzài bù zài jìxù nǐ yīnggāi shǐyòng gè zhùcí guò) → Jeśli czynność miała miejsce, ale już nie trwa, powinieneś użyć partykuły „过” (guo). (1.1) 现代汉语中有助动词，助词，词缀，三个不同性质的轻声《得》。(xiàndài hànyǔ zhòng yǒu zhùdòngcí zhùcí cízhuì sān gè bùtóng xìngzhì de qīngshēng dé) → We współczesnym języku chińskim funkcjonują ( są) trzy różnego rodzaju nieakcentowane „得” (de): czasownik posiłkowy, partykuła i afiks.

(1.1) klasyfikator: 个 (ge)

(1.1) 动态助词 → partykuła dynamiczna (=trybu) • 时态助词 → partykuła czasu • 结构助词 → partykuła strukturalna • 语气助词 → partykuła modalna

(1.1) 质词•小品词

(1.1) 词类

→ pomagać + słowo