kozaczyzna ()
sylabizacja:
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dawna ludność wspólnot wojskowo-rolniczych na Ukrainie (1.2) tryb życia właściwy kozaczyźnie (1.1) (1.3) wojsko kozackie, zbrojni kozacy
(1.1-3) ,
(1.1) Właśnie teraz, w tej chwili, gdy wiózł buławę Chmielnickiemu, a ustępstwa kozaczyźnie, zwątpił o wszystkim – ujrzał oczywiście marność swoich wysileńHenryk Sienkiewicz, Ogniem i mieczem, t. 2, rozdz. XVI.. (1.2) W pierwotnej kozaczyźnie żywioł tatarski silnie przemagał, dopiero z czasem ruskiemu ustąpiłAleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, t. 1, Krakowska Sp. Wydawnicza, Kraków 1927, s. 262.. (1.3) Przed kolejnym natarciem jazdy kozaczyzna wycofała się i schroniła za swym umocnionym taborem.
(1.1) kozactwo (1.3) kozactwo
kozak /, Kozak , kozaczek , kozaczę , kozaczysko , kozactwo , Kozaczyzna , kozakiernia , kozaczynka , , kozakinka kozaczyć , kozakować kozacki, kozaczy
angielski: (1.1) Cossackdom niemiecki: (1.1) Kosakentum