torg ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) targ
(1.1) torg, ~, ~i, ~s (~ið, ~ið, ~inu, ~sins); ~, ~, ~um, ~a (~in, ~in, ~unum, ~anna)
torg ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) targ, rynek
(1.1) et torg, torget, torg, torgene lub et torg, torget, torg, torga
torg () торг
rzeczownik (1.1) targ
(1.1) torgis
torg ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) rynek (centralny plac w niektórych miastach, gdzie dawniej znajdował się targ) (1.2) plac
(1.1-2) ett torg, torget, torg, torgen
(1.1) Banken ligger vid torget. → Bank znajduje się na rynku.
(1.1)