napuścić ()
czasownik przechodni dokonany ( napuszczać) (1.1) puścić coś wielokrotnie; tak, że już wystarczy (1.2) napełnić coś czymś (1.3) nasycić, powlec, nasączyć coś czymś (1.4) poszczuć psem lub innym zwierzęciem (1.5) podpuścić, szczuć ktoś na kogoś
(1.1-5)
(1.2) Napuściła gorącej wody do wanny, chciała się wykąpać. (1.2) Mieszkańcom radzimy (…) napuścić wody do baniaków, bo wieczorem może nie polecieć z kranów. (1.3) Dla ochrony w drodze kosztowny ten aparat opięty był w szarą kitajkę i płótno żaglowe napuszczone smołą. (1.3) Serce w nim zamarło: są znaki! Wyżłobione ostrym narzędziem; zapewne końcem noża, i napuszczone czarną farbą, jeszcze doskonale widoczną. (1.5) Jak masz dwóch potencjalnych wrogów, napuść ich na siebie. Niech się wzajemnie osłabią. Proste.
(1.2) napuścić + (co) / (czego) do (1.3) napuścić + (co) + (czym) (1.4-4) napuścić + na
(1.4-5) poszczuć
puszczać
angielski: (1.2) let in, admit; (1.3) saturate, soak; (1.4) sic, set upon