fylde ()
czasownik przechodni (1.1) napełniać, wypełniać (1.2) kończyć (ileś lat) rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) objętość, wielkość (2.2) pełnia, treściwość, gęstość (2.3) obfitość, bogactwo
(1) at fylde, fylder, fyldte, fyldt (2) (en) fylde, fylden,
(1.1) For 10 år siden blev det i Norge forbudt at fylde huller i tænderne med kviksølvblandingen amalgam. → 10 lat temu w Norwegii zakazano wypełniania ubytków w zębach mieszanką rtęci – amalgamatem. (1.2) Det er lige lovlig nemt at foreslå, at vi bare skal arbejde til vi fylder 70, når man selv sidder bag et skrivebord. → Doprawdy nieco zbyt łatwo jest proponować, że po prostu powinniśmy pracować, aż skończymy 70 lat, kiedy samemu siedzi się za biurkiem.
(1.2) blive
fyld / fuld