D ()
symbol (1.1) symbol deuteru, izotopu wodoru (1.2) cyfra w układzie szesnastkowym odpowiadająca liczbie 13 (1.3) 500 (pięćset) w notacji rzymskiej (1.4) 500. (pięćsetny) w notacji rzymskiej (1.5) symbol jednej z witamin
(1.2) 2Dh → 45 (2·161+13) (1.3) MDCCXLVII → 1747 (1000+500+100+100+(-10)+50+5+1+1)
(1.3-4)
D ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) majuskuła szóstej litery polskiego alfabetu;
(1)
(1.1) (1.1) występuje w dwuznakach Dź i Dż
amerykański język migowy: (1.1) polski język migowy:
D ()
litera (1.1) Da, majuskuła dziesiątej litery alfabetu afarskiego
(1.1) minuskuła: d
D ()
odpowiednik arabski: د
na końcu wyrazu:
litera (1.1) D, majuskuła czwartej litery alfabetu afrykanerskiego
(1.1) minuskuła: d; nazwa litery: dee
(1.1)
D ()
litera (1.1) czwarta litera angielskiego alfabetu, nazywana dee rzeczownik (2.1) ocena w szkole odpowiadająca polskiej dwójce, 2 rzeczownik, nazwa własna (3.1) Detroit skrót (4.1) = discharge → wypis (ze szpitala)
(1.1, 2.1) D; D's
(2.1) I got a D on the test. → Dostałem 2 z kartkówki.
(3.1) Detroit
(1.1) (2.1)
D ()
litera (1.1) majuskuła szóstej litery alfabetu litewskiego
(1.1) minuskuła d
(1.1)
D ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) D, litera alfabetu skrót (2.1) = Düsseldorf
(1.1)
(1.1) Buchstabe
D ()
litera (1.1) majuskuła piątej litery alfabetu tureckiego skrótowiec (2.1) = doğu → wsch., wschód, wschodni
(1.1) minuskuła „d”; nazwa „de” (2.1)
D ()
rzeczownik (1.1) majuskuła szóstej litery alfabetu węgierskiego skrót (2.1) = dél → południe, płd.
(1.1) (2.1)
D ()
litera (1.1) majuskuła czwartej litery alfabetu zuluskiego
(1.1) minuskuła: d