__TOC__ Fin () , , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii
(1.1)
(1.1) Marszałek Carl Gustaw Mannerheim był prawdziwym Finem, chociaż prawie zupełnie nie mówił po fińsku.
(1.1) Ugrofin
finka , fińskość Finka fiński
(1.1) rzadziej używa się formy Finlandczyk
angielski: (1.1) Finn arabski: (1.1) فنلندي białoruski: (1.1) фін czeski: (1.1) Fin duński: (1.1) finne , finlænder esperanto: (1.1) finno estoński: (1.1) soomlane farerski: (1.1) finni fiński: (1.1) suomalainen francuski: (1.1) Finlandais, Finnois galicyjski: (1.1) finés grenlandzki: (1.1) Finlandimiu hiszpański: (1.1) finlandés , finés interlingua: (1.1) finno islandzki: (1.1) Finni , Finnlendingur kataloński: (1.1) finlandès litewski: (1.1) suomis łotewski: (1.1) soms niemiecki: (1.1) Finne norweski (bokmål): (1.1) finne , finlender , finlending norweski (nynorsk): (1.1) finne , finlendar , finlending nowogrecki: (1.1) Φιλανδός ormiański: (1.1) ֆինն rosyjski: (1.1) финн słowacki: (1.1) Fín szwedzki: (1.1) finne , finländare ukraiński: (1.1) фін włoski: (1.1) finlandese
Fin ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) Fin
(1.1)
Finsko , finština Finka finský finsky