fladrować ()
czasownik przechodni niedokonany (1.1) malować na drewnie lub marmurze wzory imitujące naturalne słoje (1.2) polować z fladrami (1.3) kłamać (1.4) żartować (1.5) o żaglu: wisieć, lekko poruszając się
(1.1-5)
(1.1) (…) skrzynie jaworowskie fladrował (…) stosując jako podkład jasnożółtą farbę, a na wierzch kładąc farbę w ciemniejszym kolorze orzechowym. Do wykonywania fladrów używał szczoteczki z włosia. (1.2) W grudniu też fladrujemy otropione wilki, a pies ogar przyda nam się chyba tylko do trzymania w szachu dziczego stada. (1.3) — Ona jest taka twoja, jak moja — zapewnił „hrabia”. — Żebyś mi jednak nie fladrowała i nie odmawiała dziewczyny, masz; znaj „hrabiego”. (1.4) — Co do pisma, jak na dziesiątą lekcyę, wcale nie źle, litery dosyć kształtne. // — Fladrujecie, — odparł Marcin, drapiąc się w czuprynę i palcami powalanemi atramentem mażąc sobie czoło, — fladrujecie!… (1.5) Podczas przymusowych dryfów, gdy żagle na łęcinach były upięte, lub w dni sztylu fladrowały bezsilnie, pan Haraburda myślą biegł ku żonie.
(1.1) słojować, mazerować
flader pofladrować flandrować fladrowy, fladrowaty
(1.1) <