epifenomen ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zjawisko poboczne, towarzyszące temu głównemu, ale nieoddziałujące na nie
(1.1)
(1.1) Polityka jest dlań jedynie epifenomenem rzeczy znacznie istotniejszych. (1.1) Czy nie jesteśmy ludzie? Może ludzie to tylko oni — a my tylko bydlęce ścierwa, z takimi wicie, Panie Święty, epifenomenami, by się jeszcze gorzej męczyć i na ich uciechę skowytać.
angielski: (1.1) epiphenomenon baskijski: (1.1) epifenomeno