trzęsawica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) , dziś trzęsawisko (błotnisty, podmokły, grząski teren); (1.2) , dziś mimowolne drżenie ciała pod wpływem silnych emocji (1.3) choroba objawiająca się dreszczami i drgawkami (1.3.1) , zimnica (febra) (1.3.2) epilepsja (padaczka) (1.4) zimne nóżki (zastygły wywar z mięsa i kości wieprzowych)
(1.1-2)
(1.1) Droga była ciężka, bo do Kahamliku wpadało mnóstwo strumieni, które rozlewając się szerzej przy ujściach, tworzyły tu i owdzie trzęsawice i topieliska. Trzeba było co chwila wyszukiwać brodów lub przedzierać się przez zarośla trudne do przebycia dla jezdnych. (1.1) W święto Bożego Ciała, pod samo południe,Gdy msza była w kaplicy, kazał kopać studnię.Dokopał się swej zguby i powszechnej szkody:Bo z owej studni tyle wybuchnęło wody,Że pola, kędy niegdyś bujały pszenice,Zarosły w paproć, łąki poszły w trzęsawice. (1.1) Dopiero wówczas, gdy nieposzyte strzechy zaczęły przeciekać, gdy na pastwisku woda sięgała do kostek […], wówczas dopiero gromady mężczyzn, kobiet i dzieci zaczęły opuszczać wieś i ruszyły w świat, brnąc przez ćmiącą i parną słotę, wśród mgły i rozkisłej trzęsawicy. (1.1) Gdzieniegdzie żółtawą ławą leżał piasek, to kępiasta trzęsawica, którą okrążać musieli. (1.2) Najefektowniej wpędzała się w trzęsawicę ta gruba [żebraczka] spod cukierni. […] Jej wielkie ciało od stóp do głowy rozrywały wstrząsy i skręty. […] Chwila spokoju, ciało wypoczywa i nagle: łubudu, eksplozja! Ręce wpadają w dygot — zaraz wyskoczą z barków, stopy biją wściekle w płyty chodnika […]. (1.2) Czemu ma służyć roztrząsanie faktów sprzed 20 lat? Wszystkie są tak poplątane […], że trafił mnie szlag, wzięła trzęsawica i dotąd mnie trzyma.
(1.2) dostać trzęsawicy • wzięła (kogoś) trzęsawica
(1.1) trzęsawisko, grzęzawisko, bagno, moczary, mokradło, ługowisko, bagnisko, topielisko (1.2) dreszcze, drgawki, drżączka, dygot
wyraz odnotowany już w staropolszczyźnie , w znaczeniu (1.1)
(1.1)