kolnąć ()
czasownik przechodni dokonany (1.1) dźgnąć, ukłuć, szturchnąć (1.2) o nagłym, silnym uczuciu: tknąć, przeniknąć (1.3) odbyć stosunek seksualny czasownik nieprzechodni dokonany (2.1) zadzwonić, zatelefonować
(1) (2)
(1.1) […] odwrócił nagle konia, kolnął go ostrogami i pomknął starą aleją w stronę bramy […]. (1.1) Na pożegnanie kolnęła Jurka wskazującym palcem w okolice serca i uśmiechnęła się. Wytrzymał kuksaniec, nawet się nie zachwiał, ale uśmiechu jakby się przestraszył. (2.1) — Ale jak będę miała offa, to możemy się spotkać. Mieszkam na flacie na górze. Zapytaj o Izę, a najlepiej kolnij, dam ci mój numer.
(1.1) dźgnąć, ukłuć, pchnąć, żgnąć, ugodzić, dziobnąć, szturchnąć, sztychnąć (2.1) zadzwonić, zatelefonować, przedzwonić
(1.1-3) kolec , kolczuga , kolczak , kolczatka , kolenie , kolnięcie , kolka , kolczyk , kolczuga , kolczatkowate , kolczurka koleć kolcowy, kolczasty, kolczysty, kolczykowy, kolczatkowaty, kolczatkowy (2.1) kolować , zakolować
(1.1) od 2. poł. XVIII w.; ; (2.1) → połączenie (telefoniczne), zadzwonić