Orient

Orient () , ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) kraje wschodnie, w odniesieniu do Azji i północno-wschodniej Afryki

(1.1)

(1.1) Długoletnie kontakty, na dobre i na złe, z imperium osmańskim sprawiły, że przez długie stulecia na świat arabski patrzyliśmy jako na część tureckiego Orientu, podczas gdy dla wielu Arabów był to okres bez mała obcej okupacjiJerzy Baczyński, Arabowie – nieznani sąsiedzi [w:] 14 wieków cywilizacji, której nie znamy. Historia Arabów. „Pomocnik Historyczny Polityki”, 11/2011, s. 3..

(1.1) kultura Orientu • kraje Orientu • fascynacja / zainteresowanie Orientem

(1.1) Wschód

(1.1) Okcydent, Zachód

orientalistyka , orientalista , orientalistka orientalny, orientalistyczny orientalnie

(1.1) dopuszczalna jest także pisownia małą literą (1.1)

angielski: (1.1) Orient arabski: (1.1) شرق baskijski: (1.1) Ekialde bułgarski: (1.1) Ориент chiński standardowy: (1.1) 东方 (dōngfāng) esperanto: (1.1) Oriento francuski: (1.1) Orient

Orient ()

rzeczownik (1.1) kraje na wschód od Morza Śródziemnego

(1.1) East, Far East

(1.1) Occident

orient, Orientalism, orientalist orient orient

Orient ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) Wschód

(1.1) Extrême-Orient • Moyen-Orient • Proche-Orient

(1.1) Occident

orient, orientaliste, orientalisme oriental, orientaliste orientaliser

(1.1)

(1.1)

Orient ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) Orient, Wschód

(1.1) Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim

(1.1) Morgenland

(1.1) Okzident

(1.1) Weltgegend

orientalisch Orientalistik

Orient ()

rzeczownik (1.1) Orient, Wschód

(1.1) Východ

orient , orientalistika , orientalista , orientalistka , orientálec , orientálka , orientalizmus , orientálnosť orientálny, orientalistický orientálne