grakać ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( zagrakać) (1.1) krakać
(1.1) (…) wrony na mnie gracą. (1.1) W jednej wsi był gospodarz głupi. Poseł na pole orać; wrony zacęni nad nim grakać, ale on sobie myśli: „Chyba, zem głupi, kiedy tak nede mno wrony graco? Pocekajta — powieda — dám ja wám!” — Poseł do staiska, wziąn siekiery i orze; naźlatało się wron jesce więcy i graco. Jak on puści siekiero w góre do wron! myślał, ze zabije z jedne, a wrony pouciekali […].