wybywać ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( wybyć) (1.1) opuszczać jakieś miejsce (1.2) udawać się gdzieś
(1.1-2)
(1.1) I wiesz co, właściwie to miałbym ochotę zaprosić cię na balangę. Starzy wybywają we wtorek i mam wolną chatę, a lokal to grunt. (1.2) Młody, robiący karierę informatyk wybywa do Tajlandii, gdzie ma dobić intratnego targu na wysoką sumę.
(1.1) znikać, zmywać się (1.2) wyjeżdżać, wyruszać
wybyć
(1.2)