akkusativ () lub
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) biernik
(1.1) en akkusativ, akkusativen, akkusativer, akkusativerne
(1.1) Tysk og islandsk har bevaret fire kasus: nominativ, akkusativ, genitiv og dativ. → W niemieckim i islandzkim zachowały się cztery przypadki: mianownik, biernik, dopełniacz oraz celownik.
(1.1) akkusativobjekt
(1.1) genstandsfald, skrót akk.
zobacz też: słownictwo gramatyczne w jęz. duńskim