blanka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zębate zwieńczenie murów obronnych; (1.2) gruba belka
(1.1)
(1.1) Łucznik schował się za jedną z kamiennych blanek i cierpliwie wyczekiwał.
(1.1) krenelaż, blank
(1.1) występ
(1.1) merlon
blankowanie blankować blankowy
(1.1) → równy, płaski (1.2) → deska
(1.1) zwykle w liczbie mnogiej,
niemiecki: (1.1) Zinne nowogrecki: (1.1) πολεμίστρα (polemístra)
blanka ()
przymiotnik (1.1) biały
(1.1)
(1.1) Dum geedziĝa ceremonio, ŝi portis simplan blankan robon. → Podczas ślubu miała na sobie białą prostą suknię.
(1.1) blanka kiel neĝo/lakto → biały jak śnieg/mleko • blankaj dentoj → białe zęby • blanka raso → biała rasa • Blanka Monto • blanka gruo • blanka cikonio • blanka merĝo • blanka pelikano • blanka plataleo • blanka robinio • blanka ŝterno
(1.1) nigra
blanketa, duonblanka blanko, blankulo blankigi
Blanka Domo • blanka magio
(1.1) zobacz też: Indeks:Esperanto - Kolory
blanka ()
przymiotnik (1.1) biały
zobacz też: Indeks:Ido - Kolory
blanka ()
czasownik (1.1) polerować, dodawać połysku
(1.1) att blanka, blankar, blankat, blankade, blanka
blank