spegill ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) lustro (1.2) wziernik
(1.1) speg|ill, ~il, ~li, ~ils (~illinn, ~ilinn, ~linum, ~ilsins); ~lar, ~la, ~lum, ~la (~larnir, ~lana, ~lunum, ~lanna)
(1.1) Getur kötturinn minn séð sig í spegli? → Czy mój kot może zobaczyć siebie w lustrze?
(1.1) að horfa á sig í spegli → patrzeć na siebie w lustrze; að brjóta spegil → zbić lustro
(1.1) skuggsjá, skuggsjón
spegla
• (),