__TOC__ bruno ()
rzeczownik (1.1) kolor brązowy, brąz
(1.1)
(1.1) Pro la lumo de la suno, la meblo perdis sian eksan intensan brunon. → Przez światło słoneczne mebel stracił swój dawny intensywny brąz.
(1.1) bruno de haroj / okuloj / ligno
(1.1) bruneco
bruna sunbruno
bruno ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rodzaj czarnej śliwy zbieranej w północnej Hiszpanii (1.2) śliwa (drzewo) przymiotnik (2.1) brunatny, ciemnobrązowy, ciemny
(1) brunos (2) bruno , bruna ; brunos , brunas
(1.1-2) bruño
(1.1) ciruela (1.2) ciruelo
(1.1) semilla
(1) bruño (2) brunete , bruneta
(1) → śliwa (owoc) lub prunus → śliwa (drzewo) (2) < • ,
bruno ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kolor brunatny (ciemny) (1.2) strój żałobny, żałoba (1.3) brunet (1.4) zmrok, ciemność przymiotnik (2.1) brunatny, ciemny (2.2) słabo oświetlony, ciemny
(1.1-2) bruno; (1.3-4) bruno; bruni (2.1-2) bruno , bruna ; bruni , brune
(1.2) portare / prendere / mettere il bruno → nosić żałobę (1.4) far bruno → ściemniać się, zmierzchać się (2.1) capelli bruni → ciemne włosy • terra bruna → brunatna ziemia • un orso bruno → niedźwiedź brunatny
imbrunire imbrunire