czerń ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) czarny kolor (1.2) czarny barwnik, pigment lub farba (1.3) czarny strój, zwłaszcza żałobny (1.4) głęboka ciemność (1.5) nazwa kilku chorób grzybowych roślin
(1.1-2) (1.3-4)
(1.1) Malarze impresjonistyczni stronili od czerni. (1.2) Czerń żelazowa występuje w stanie naturalnym, jak również otrzymywana jest na drodze syntetycznej. (1.3) Po śmierci męża, Janina przez długi czas chodziła w czerni. (1.4) Niestrudzony wędrowiec wyruszył w czerń nocy.
(1.1) aksamitna / smolista / głęboka / intensywna czerń (1.2) czerń anilinowa • czerń żelazowa • czerń brylantowa • czerń 7984 • czerń węglowa (1.3) chodzić w czerni • nosić czerń • postać w czerni (1.4) nieprzenikniona czerń • czerń nocy / grobowca / podziemia (1.5) czerń zbóż • czerń krzyżowych
(1.4) ciemność
(1.1-3) biel (1.4) jasność
czarny /, czarnucha , czernidło , Czarny , Czarna , czarnuch , czarnulka , czarnuszek , czernina , czernienie , poczernienie , oczernienie , oczernianie , czarniak , czarnuszka , czerniak , czarność , czarnek czernieć , poczernieć , oczerniać , oczernić czarny, czarnawy, czarniawy, czarniutki czarno, czarniutko, czarnawo
(1.1) Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 20.
angielski: (1.1) black; (1.3) black arabski: (1.1) أسود, białoruski: (1.1) чарната chiński standardowy: (1.1) 黑 (hēi), 黑色 (hēisè) czeski: (1.2) čerň esperanto: (1.1) nigro francuski: (1.1) noir, noirceur hawajski: (1.1) ʻeleʻele japoński: (1.1) 黒, 黒色 marathi: (1.4) अंधारी niemiecki: (1.1) Schwarz romániço: (1.1) nigro; (1.2) nigro; (1.3) nigro; (1.4) nigro rosyjski: (1.1) чёрный цвет słowacki: (1.2) čerň szwedzki: (1.1) svärta tajski: (1.4) ความดำมืด wepski: (1.1) must