__TOC__ polvo ()

rzeczownik (1.1) kurz (pył osadzający się na meblach) (1.2) pył (drobiny substancji stałych) (1.3) proch, pył, marność

(1.1)

(1.1) Ne faru tiom da polvo! Mi estas alergia al polvo. → Nie wzniecaj tyle kurzu! Mam alergię na kurz. (1.1) Nia hejmo sen ŝi fariĝis glacia. Malvigleco regis en la kuirejo, malpuriĝis la bankuvo, kaj la mebloj estis kovritaj de polvo.Lin Sheng, Forpasis mia karulino, w: Monato, 2006. → Nasz dom bez niej zlodowaciał. W kuchni panowała apatia, wanna była brudna, a meble pokryte kurzem. (1.1) Bonvolu viŝi la polvon de la mebloj. → Proszę zetrzeć kurz z mebli. (1.2) Karba polvo miksita kun aero povas konsistigi eksplodeman miksaĵon, eksplodante kun rapideco de pli ol 7 km je sekundo. → Pył węglowy wymieszany z powietrzem może stanowić mieszankę wybuchową, eksplodującą z prędkością ponad 7 km na sekundę. (1.3) En la ŝvito de via vizaĝo vi manĝados panon, ĝis vi revenos en la teron, el kiu vi estas prenita; ĉar vi estas polvo kaj refariĝos polvo.Malnova Testamento, Genezo 3:19, trad. L. L. Zamenhof. → W pocie więc oblicza twego będziesz musiał zdobywać pożywienie, póki nie wrócisz do ziemi, z której zostałeś wzięty; bo prochem jesteś i w proch się obrócisz!Stary Testament, Księga Rodzaju, w: Biblia Tysiąclecia online, Rdz 3,19. (1.3) Kaj Abraham respondis, dirante: Jen mi ekkuraĝis paroli al mia Sinjoro, kvankam mi estas polvo kaj cindro; […]Malnova Testamento, Genezo 18:27, trad. L. L. Zamenhof. → Rzekł znowu Abraham: «Pozwól, o Panie, że jeszcze ośmielę się mówić do Ciebie, choć jestem pyłem i prochem […]»Stary Testament, Księga Rodzaju, w: Biblia Tysiąclecia online, Rdz 18,27..

(1.1) fari / flugigi polvon → wzniecać kurz • viŝi polvon → zetrzeć kurz • kovrita de polvo → pokryty kurzem • alergia al polvo → uczulony na kurz (1.2) fariĝi polvo → zmienić się w pył • disbati / disfali en polvon → rozbić na pył / rozsypać się w pył • polvo ŝvebas en aero → pył unosi się w powietrzu • akva / karba / vulkana / polvo → pył wodny / węglowy / wulkaniczny • meti polvon sur sian kapon → posypać głowę popiołem (1.3) esti polvo → być (marnym) pyłem

polveto, polveco, polvero, polvujo polva polvigi, polviĝi

ĵeti polvon en la okulojn • ŝuti polvon en la okulojn

polvo ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kurz, pył (1.2) proch, proszek (1.3) stosunek płciowy

(1.1-2) (1.3) polvos

(1.1) La casa estaba deshabitada y todos los muebles estaban cubiertos de una gruesa capa de polvo. → Dom był niezamieszkały i wszystkie meble były pokryte grubą warstwą kurzu. (1.1) Esta funda protege el móvil de los golpes y del polvo. → Ten futerał chroni komórkę od uderzeń i od kurzu.

(1.1) quitar, limpiar, sacar el polvo (lub desempolvar) → odkurzać, czyścić z kurzu • grano, partícula de polvo → cząsteczka kurzu • capa / nube de polvo → warstwa / tuman kurzu • polvo espeso / fino → gęsty / drobny pył • mota de polvo → kot (kłąb kurzu) • sacudirse el polvo → strzepywać z siebie kurz • levantar el polvo → wznosić kurz (1.2) azúcar en polvo → cukier puder • leche en polvo → mleko w proszku

(1.3) coito, acto sexual

empolvar, empolvarse, polvorear, espolvorear, espolvorearse, polvificar, polvorizar, pulverizar, pulverizarse polvoriento, polvoroso, polvorizable, pulverizable, pulverulento polvos , polvareda , pólvora , polvorín , polvorón , polvera , polverío , polvorera , polvorilla /, polvorista /, polvorización , pulverización , pulverizador

(1.3) echar un polvo → przelecieć, przejebać, jebać hacer polvo → 1. zdruzgotać, wykończyć (kogoś); 2. zetrzeć w proch, zniszczyć hecho polvo → zdruzgotany, rozbity morder el polvo → być upokorzonym, pokonanym sacudir el polvo → pobić

<

polvo ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ośmiornica

(1.1) polvo; polvos