la ()
,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) nazwa solmizacyjna dźwięku A (szóstego w gamie C-dur); wykrzyknik (2.1) …zastępujący słowa śpiewanej piosenki; ułatwiający powtarzanie znanej melodii
(1.1) (2.1)
(2.1) Piosenka radość w nas rozpala, la la la la, la la la la. Wspólnego śpiewu rośnie fala, la la la la, la la la laLutek Danielak w filmie Wodzirej, reż. Feliks Falk.
(1.1) A
z łacińskiego hymnu o św. Janie Chrzcicielu: pierwsza sylaba wyrazu
(1.1)
angielski: (1.1) la, lah; (2.1) la bułgarski: (1.1) ла duński: (1.1) la ; (2.1) la hawajski: (1.1) lā interlingua: (1.1) la norweski (bokmål): (1.1) la norweski (nynorsk): (1.1) la węgierski: (1.1) lá; (2.1) la
la ()
rzeczownik (1.1) ryba
la ()
rzeczownik (1.1) la wykrzyknik (2.1) wykrzyknik wyrażający zaskoczenie, gniew, itp.
la ()
rzeczownik (1.1) la, A
(1.1)
la ()
przedimek określony (1.1) wyraz nietłumaczony
(1.1) Mi aĉetis libron, sed la libro estas enuiga. → Kupiłam książkę, ale (ta) książka jest nudna.
(1.1) l'
la ()
(1.1) przedimek określony
(1.1) przedimek la, l'
la ()
rodzajnik określony (1.1) z rzeczownikami rodzaju żeńskiego, wyraz nietłumaczony zaimek osobowy, rodzaj żeński, w funkcji dopełnienia bliższego (2.1) ją, jej rzeczownik, rodzaj męski (3.1) la
(1) (2) la; les (3)
(1.1) La voiture est verte. → Samochód jest zielony. (2.1) - Tu connais cette femme ? - Oui, je la connais → - Znasz tę kobietę? - Tak, znam ją.
(1-2) l'
(3.1) donner le la → nadawać ton
la ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) la rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) wełna (2.2) sierść (2.3) wełna, nić, przędza rodzajnik, rodzaj żeński, forma nieakcentowana (3.1) nie tłumaczy się na polski zaimek osobowy, rodzaj żeński, w funkcji dopełnienia bliższego (4.1) ją, jej
(2) las
(3.1) O ladrón entrou pola ventá. → Złodziej wszedł przez okno. (4.1) Non quixen espertala. → Nie chciałem/am jej budzić.
(3) (4) enklityki pisane łącznie
(3) (4)
la ()
rodzajnik określony (1.1) przedimek określony rodzaju żeńskiego liczby pojedynczej → nie tłumaczy się
(1.1) léz
l', le, l'z, léz
la ()
(1.1) forma żeńska rodzajnika określonego (el) → nie tłumaczy się
(2.1) forma słaba zaimka osobowego 3. (ella) w funkcji dopełnienia bliższego → ją, jej rzeczownik, rodzaj męski (3.1) la
(2.1) (3.1) las
(1.1) Nos gustan las manzanas. → Lubimy jabłka. (2.1) — ¿La conoces? — No, no la conozco. → — Znasz ją? — Nie, nie znam jej.
(2.1) zawsze na początku grupy werbalnej oprócz form enklitycznych bezokolicznika, imiesłowu czynnego (gerundio) i trybu rozkazującego, jak również pozostałych form o czysto literackim charakterze: verla, amándola, levántala, cójola
(1.1) (1.1) rodzajnik żeński „la” bezpośrednio przed rzeczownikami zaczynającymi się od akcentowanej samogłoski /a/ (w piśmie a- lub ha-) przybiera formę „el”, z wyjątkiem następujących przypadków: przed nazwami liter „a”, „hache”, „alfa”: la hache, la alfa przed imionami żeńskimi, kiedy używa się rodzajnika: la Ana que conocemos przed skrótowcami rodzaju żeńskiego; la APA przed rzeczownikami oznaczającymi osoby różnej płci, lecz mających tylko jedną końcówkę dla obu rodzajów: la árabe również przed rzeczownikami rodzaju żeńskiego niedawno wcielonymi do języka, nawet gdy mają one różne końcówki: la árbitra przed toponimami rodzaju żeńskiego uzus waha się: przed nazwami kontynentów przeważnie stosuje się formę „el”: el África przed nazwami miast i krajów zachowuje się przeważnie formę „la”: La Haya
la ()
przyimek (1.1) u, przy, na, w
la ()
(1.1) forma żeńska rodzajnika określonego (el) → nie tłumaczy się rzeczownik, rodzaj męski (2.1) la
(1.1) el , la ; els , les (2.1)
(1.1) forma apostrofowa l'
la ()
rodzajnik (1.1) przedimek określony rodzaju żeńskiego liczby pojedynczej
las, lo / lou, los
la ()
zaimek (1.1) u
(1.1) Bun venit la Oradea. → Witajcie w (u) Oradei.
la ()
rzeczownik (1.1) słońce
la ()
czasownik (1.1) jeść
(1.1) jak czasowniki jednosylabowe i nieregularne
la ()
rzeczownik (1.1) la (nazwa solmizacyjna 6-go dźwięku oktawy)
(2.1)
(1.1)
(solmizacja)
la ()
wykrzyknik (1.1) la
la ()
rodzajnik określony, rodzaj żeński (1.1) wyraz nietłumaczony zaimek osobowy, rodzaj żeński (2.1) (jako dopełnienie bliższe) ją (2.2) (jako forma grzecznościowa) pana, panią zaimek wskazujący, rodzaj żeński (3.1) tę, ją rzeczownik, rodzaj męski (4.1) la
(1.1) la; le (4.1)
(1.1) Ho incontrato la mamma. → Spotkałem mamę. (1.1) Andrea studia la musicologia all'università. → Andrzej studiuje muzykologię na uniwersytecie. (3.1) Questa gonna mi piace, me la compro. → Ta spódnica podoba mi się, kupię ją sobie.
(2.1) la vedo → widzę ją (2.2) la prego → proszę panią / pana • la ringrazio → dziękuję pani / panu (4.1) dare il la → zaintonować
(4.1) dare il la
(1.1) (1.1) (1.1) używa się przed wyrazami zaczynającymi się na spółgłoskę (1.1) przed wyrazami zaczynającymi się od samogłoski ulega elizji przybierając formę l (1.1) w połączeniu z przyimkami: a, con, da, di, in, per, su tworzy przyimki ściągnięte: alla, colla, dalla, della, nella, pella, sulla (2.1) , (2.1) przed wyrazami zaczynającymi się od samogłoski lub h ulega elizji przybierając formę l (2.2) często pisany wielką literą
la ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rzeka rzeczownik, rodzaj męski (2.1) nić