internować ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) osadzać w obozach rozbrojone wojska, biorące udział w wojnie, które przekroczyły granicę państwa neutralnego (1.2) pozbawiać wolności osoby uznane za niebezpieczne politycznie
(1.1-2)
(1.2) Legionistów internowano m.in. w Szczypiornie i Beniaminowie.
(1.2) zamykać
internowanie , internowany , internowana
angielski: (1.1) intern; (1.2) intern białoruski: (1.1) інтэрніраваць; (1.2) інтэрніраваць duński: (1.1) internere; (1.2) internere francuski: (1.1) interner hiszpański: (1.1) internar; (1.2) internar, recluir niemiecki: (1.1) internieren; (1.2) internieren norweski (bokmål): (1.1) internere; (1.2) internere norweski (nynorsk): (1.1) internere, internera; (1.2) internere, internera rosyjski: (1.1) интернировать słowacki: (1.1) internovať; (1.2) internovať szwedzki: (1.1) internera; (1.2) internera ukraiński: (1.1) інтернувати; (1.2) інтернувати węgierski: (1.1) internál; (1.2) internál